7

हाउसफूल - एक विचार

काल हाउसफूल नावाचा चित्रपट बघण्याचा प्रयत्न केला. कसली symbolic सुरुवात आहे त्याची. (Lost पहिल्यापासून काहीही symbolic वाटायला लागले आहे. :P)

एका casino मध्ये आलेले सगळे लोक जिंकत असतात. प्रत्येक टेबलावरील प्रत्येकजण फुल उड्या मारून आनंद व्यक्त करताना दाखवला आहे. मग मालक अजून नुकसान होण्यासाठी "कुलर" ला बोलावतो(अक्षय कुमार). अक्षय हा apparently "पनवती मॅन" आहे.(कसली भारी कल्पना आहे :P) त्याचे नशीब एवढे वाईट आहे कि तो ज्याच्या जवळ जातो त्याचे नशीब पण काही काळापुरता वाईट होते. तो casino मध्ये आल्यावर लगेच लोक हरू लागतात.

मी विचार केला कि असा माणूस खरोखर असू शकतो का ? सुरवातीला माझा यावर विश्वास बसला नाही पण थोडा विचार केल्यावर कळले हा खरच "पनवती मॅन"असू शकतो. मी आत्ताच याला पहिले आणि आता मला ३ तास हा भंगार, डोक्यात जाणारा चित्रपट बघावा लागणारे ! माझे नशीब हा समोर आल्यावर थोड्यावेळा साठी का होईना, वाईट झाले आहे.
2

Random thoughts - 8

१) काईट्स प्रदर्शित होईपर्यंत चित्रपटाबद्दल कोणतेही वाद निर्माण झाले नव्हते. या एकाच कारणामुळे चित्रपट चांगला असण्याची थोडीशी आशा मला वाटत होती. पण अर्थातच माझ्या अपेक्षेप्रमाणेच चित्रपट वाईट निघाला. चित्रपटाच्या कथेचा आणि नावाचा काहीतरी संबंध असतो यावर हल्ली लोकांचा फारसा विश्वास राहिलेला नाही. एकमेकांची भाषा समजणाऱ्या दोन प्रेमी जीवांची ही कहाणी आहे. आणि या "कथेची गरज" म्हणून मेक्सिकन बार्बरा मोरीला चित्रपटात घेतले आहे. हे लॉजिक ऐकल्यावर माझ्या मनात विचार आला कि यासाठी मेक्सिकन मुलीची गरज काय ? भारतातच एवढ्या भाषा बोलल्या जातात. एखादी दक्षिण भारतीय अभिनेत्री घेतली असती तरी चालले असते कि. कमी बजेटमध्ये झाला असता चित्रपट. कमी बजेट = कमी तोटा :P


) बझवर टाकलेल्या एका सी. आय. डी. पुणेरी पाटीलला मिळालेला प्रतिसाद पाहून ती
आणि अजून पाट्या इकडे टाकत आहे.
अ) घराच्या दारावर लिहिलेली पाटी -
) घराची किल्ली शेजारी ठेवली आहे. सी. आय. डी. च्या लोकांनी आपले ओळखपत्र दाखवून किल्ली घ्यावी. ताकद आहे म्हणून उगाच आमच्या घराचा दरवाजा तोडू नये
.
२) सी. आय. डी. चे ऑफिस वरच्या मजल्यावर आहे. ऑफिस बंद असेल किंवा ऑफिसात कोणी नसेल तर तक्रार सांगण्यासाठी इकडे येवू नये.
ब ) एका Pathology testing lab च्या बाहेर लावलेली पाटी -
आमच्या येथे कोणत्याही टेस्टचा निष्कर्ष कळण्यासाठी किमान २४ तास लागतील. २ मिनिटांत कोणताही निष्कर्ष सांगणारे Dr. साळुंखे फक्त सी. आय. डी. मध्ये काम करतात.

) "कपड्यांचा नवीन स्टॉक" ही काय भानगड आहे हे मला कधीच कळलेले नाहीये. बायका दुकानात गेल्यावर आधी "नवीन स्टॉक दाखवा" असे म्हणतात आणि तो जो स्टॉक दाखवेल तो बघतात. त्यांना नवीन आणि जुन्या स्टॉक मधला फरक कळतो का ? आणि कळत असेल तर कसा ?

४) इंडिअन आयडॉल चा नवीन सिझन सुरु झाला आहे. त्यात अभिजीत सावंत सूत्रसंचालक आहे. वास्तविक त्याला बघून तरी स्पर्धकांनी स्पर्धेतून बाहेर पडायला पाहिजे होते. अभिजीत सावंत हा इंडिअन आयडॉल चा सगळ्यात प्रसिद्ध पावलेला विजेता. बाकीच्या विजेत्यांची नावे पण कोणाच्या लक्षात नाहीत. आणि तोच जर आता हे काम करत असेल तरया स्पर्धेतील विजेत्यांच्या भविष्याबद्दल बोलायलाच नको.

५) बहुतेक वेळा सकाळी ऑफिस मध्ये जाताना विमानांचा आवाज ऐकू येतो. वायुदलातील विमानाचा सराव चालू असतो. पण गाडी चालवत असल्यामुळे वरती बघत बसता येत नाही. अश्याच एका सकाळी मला हा विचार सुचला -
रस्त्यावरून
गाडी चालवत असताना विमानाचा आवाज ऐकू आला तर आकाशात बघत बसू नये. तसे केल्यास आपण (विमानापेक्षाही खूप) वर जाण्याची शक्यता असते
.
11

तारीफ पे तारीफ

कॉलेजनंतर लगेच नोकरी पकडल्याचा एक फायदा म्हणजे बहुतेक प्रत्येक विकांतामध्ये आमचा सगळा ग्रुप एकत्र भेटण्याच्या निमित्ताने एकाद्या हॉटेलात जाऊन मनसोक्त हादडतो. त्यामुळे महाराष्ट्रीयन, कोल्हापुरी, थाई, Mexican, चायनीज, इटालियन खाद्यपदार्थ मिळणाऱ्या सगळ्या बहुतेक सगळ्या हॉटेलांची वारी झाली आहे. अश्याच प्रकारे नवीन हॉटेलांचा शोध घेताना मागच्या वर्षी "तारीफ" या हॉटेल बद्दल कळले आणि तेंव्हापासून तारीफ हे आमच्या "Best hotels for chicken" च्या यादीत प्रथम क्रमांकावर आहे.

औंधमध्ये सर्जा हॉटेलच्या जरा पुढे Naturals आईस्क्रीम पार्लरच्या शेजारी तारीफ आहे. हॉटेल तसे लहान आणि मागच्या बाजुला असल्यामुळे तेथे हॉटेल आहे हे आधी कळतच नाही. हॉटेलात ४-४ लोकांसाठीची फक्त ८-१० टेबले आहेत. त्यामुळे जर मोठा ग्रुप असेल तर थांबावे लागते. हि जागा जुन्या राजस्थानी पद्धतीने सजवली आहे. टेबलावर बसल्यावरच किचनचा काही भाग दिसतो आणि आपली भूक चाळवते.

तारीफ हे मुख्यत: मुघलाई जेवण, कबाब, बिर्याणीसाठी प्रसिद्ध असले तर तिकडची प्रत्येक डिश उत्तम असते. चिकन तंदुरी, चिकन बिर्याणी या आमच्या तिथल्या ठरलेल्या डिशेस आहेत. प्रत्येक वेळी आम्ही एक नवीन कबाब चाखून बघतो. एखादी डिश चांगली असेल कि नाही नाही हा प्रश्नच तिकडे पडत नाही. ऑर्डर केलेल्या डिशमध्ये वेगळे काय असेल हाच प्रश्न असतो ! तिथले कबाब हे पुण्यात सर्वोत्कृष्ट आहेत असे आमचे मत आहे. चिकनप्रमाणाचे तिकडे असणारे माशांच्या डिश पण अप्रतिम असतात.

सामन्यात: अश्या प्रकारच्या हॉटेलमध्ये शाकाहारी मेनू फक्त नावाला असतो. पण इकडे शाकाहारी पदार्थ पण उत्तम असतात. नुसते शाकाहारी खाण्यासाठी पण इकडे येता येईल. (अर्थात, मी तिकडे शाकाहारी खाल्लेले नाही. माझ्या एका घासफूस खाणाऱ्या मित्राचे हे certificate आहे.) तिकडचे desserts विशेषत: "शाही तुकडा" खरोखरच शाही असतो.

तारीफबद्दल सांगायची अजून एक गोष्ट म्हणजे हॉटेलचा मालक. प्रसन्न स्वभावाचा, गप्पिष्ट माणूस आहे हा ! बाहेर वाट बघताना किंवा आत बसून खाताना मधून मधून येऊन गप्पा मारत बसतो तो. आणि महत्वाचे म्हणजे त्याच्या गप्पांचा कंटाळा येत नाही. :P

मनसोक्त चिकन हादडल्यावर तिथेच शेवटी दिले जाणारे पान खाऊन शेजारी असलेल्या Naturals मध्ये जाऊन आईस्क्रीम खाणे मस्ट असते.

जर तुम्ही औंध मध्ये असाल किंवा चांगले कबाब खाण्याची इच्छा झाली तर मुद्दाम वाट वाकडी करून तारीफ ला भेट द्या.


----------

हि माझी पहिलीच खादाडीची पोस्ट आहे. आणि तरीही मी तिथले फोटो टाकले नाहीयेत. कारण तारीफच्या एवढ्या सुंदर डिशेस समोर असताना त्याचे फोटो काढत बसणे मला जमले नसते. दगडातून नग्नसुंदरीचे शिल्प तयार करताना शिल्पकार समोर नग्न सुंदरी असताना दगडावर हातोडी मारत बसतो, तसा मनोनिग्रह माझ्याकडे नाही. ;)


------

अपडेट : आत्ताच चिन्मयने सांगितलेल्या माहितीनुसार टेस्टी खाना ने कालपासून home delivery च्या लिस्ट मध्ये तारीफचा समावेश केला आहे.
2

श्वान हॉस्टेल

कुत्र्यांबद्दल आणि विशेषत: त्यांच्या मालकांबद्दल पु.लं.नी एवढे लिहून ठेवले आहे कि अजून कोणी काही लिहायची गरजच नाहीये. तरीपण कुत्र्यांबद्दल आणि त्यांच्या मालकांबद्दल ऐकलेले काही लेटेस्ट किस्से इकडे लिहित आहे.

------

कुत्र्यांचे हॉस्टेल हि कल्पना मी जेंव्हा ऐकली तेंव्हा मी उडालोच होतो. कुत्र्यांचे पाळणाघर (मला नक्की शब्द माहित नाही !) ही कल्पना आता नवीन नाही. ती आता गरजही बनली आहे. काही दिवसांसाठी बाहेर जायचे असेल तर पाळीव प्राण्यांना कोठे ठेवायचे हा प्रश्न नेहमीच पडतो. कुत्र्यांच्या पाळणाघरात कुत्र्यांना काही दिवसासाठी सांभाळले जाते. काही दिवसांपूर्वी अक्षयने मला त्याच्या शेजाऱ्यांची सुरस आणि चमत्कारिक कथा ऐकवली.

हे शेजारी वर्षातील बराचसा काळ देशाबाहेरच फिरतीवर असायचे. कधीतरी त्यांच्या पुण्यातील घरी १५-२० दिवस राहायचे. त्यांनी एक कुत्रा पाळला होता. ते जेंव्हा घरी राहायचे तेंव्हाच त्याचे पालन करणे त्यांना जमत होते. मग त्यांनी कुत्र्याला चक्क हॉस्टेलमध्ये ठेवले. वर्षभर कुत्रा तिथे राहायचा आणि सुट्टीत थोडे दिवस मालकांकडे यायचा.
शेजारी कुत्र्याचा वाढदिवस केक, फुगे, पार्टीने जल्लोषात साजरे करायचे. अर्थात या पार्टीसाठी आजूबाजूच्या कुत्र्यांना बोलावयाचे का नाही ते मात्र माहित नाही. नाहीतर "आज आमच्या कुत्र्याचा (येथे त्याचे नाव असते. कुत्र्याला त्याच्या नावानेच हाक मारतात. नुसते "कुत्रा" म्हणत नाहीत.) Happy birthday आहे तर तुम्ही तुमच्या कुत्र्याला(येथे कुत्र्याचे नाव टाकावे) घेवून यावे" अशी चिठ्ठी शेजारी आली असती.

असेच चालू राहिले तर अप्पासाहेबांना शुभेच्छा देणाऱ्या या पाटीत sarcasm राहणार नाही नाही. हौशी श्वान मालक खरोखर अश्या पाट्या लावतील.


(फोटो पुणेरी पाट्या वरून साभार)
--------

आमच्या नवीन शेजाऱ्यांकडे कुत्रा आहे. त्याला सगळे येते हे मी विनायकला सांगत होतो. माझे जरा वेळ ऐकून घेतल्यावर तो शांतपणे म्हणाला, "सगळे, सगळे म्हणजे काय ? इकडे ये, तिकडे जा, खाली बस, उभा राहा, भुंकू नकोस, हे आण एवढ्या ५-६ क्रियाच त्याच्याकडून अपेक्षित असतात, आणि जर त्याला एवढे पण जमत नसेल तर कुत्रा काय पाळता ? गाढवच पाळा ना. "
5

Random thoughts - 7

१) खजुराच्या लोणच्याचा शोध कसा लागला असेल ?

एकदा एका सुनेने चुकून २ किलो खजूर एकदम आणला. ते पाहून तिची सासू चिडली आणि तिला म्हणाली, "एवढ्या खजुराचे काय लोणचे घालायचे आहे का ?" सुनेच्या डोक्यात एकदम प्रकाश पडला. "आंब्याचे लोणचे करतात तर खजुराचे लोणचे करून का बघू नये" असा विचार तिने केला आणि अश्या रीतीने खजुराच्या लोणच्याचा जन्म झाला.

२) परवाचीच गोष्ट आहे !
ऑफिसातून घरी येताना माझ्या पुढे एक काकू "बायकांच्या नॉर्मल स्पीड"ने activa चालवत होत्या. त्यांच्या मागच्या सीटवर त्यांचा कुत्रा तोल सांभाळून बसला होता. मागच्या सीटवर कुत्रा न बांधता नुसताच बसलेला बघितला नव्हता मी अजून कधी ! गाडी चालवणाऱ्या काकू आणि तो कुत्रा दोघांचेही कौतुक वाटले मला.


३) "कुस्ती" चित्रपटाचा प्रोमो बघितला. पैलवान खली अभिनय करतो आहे या चित्रपटात. हिंदी चित्रपटातील नाच-गाण्याचा अट्टाहास डोक्यात जातो बरेचदा. खलीला काय नाचवता अरे ! नाचताना (आणि एकूणच सगळीकडे) तो थर्ड क्लास animated movie मधले बेढब पात्र वाटतो. अजून किती गाण्यांत नाचणार आहे तो कोणास ठाऊक !


४) काल पहिल्यांदाच घुंगरू न लावलेले उसाचा रस काढणारे यंत्र बघितले. व्यवस्थित चालते कि ते पण :P

५) हा फारच वेगळ्या प्रकारचा विचार आहे.
फरासखाना पोलीस स्टेशनच्या आवारात बॉम्ब कसा फोडायचा ?
ज्ञानप्रबोधिनी प्रशालेच्या परिसरात बॉम्ब असलेली दुचाकी फारसा विचार न करता पार्क करा. फार विचार न करता या विभागात गाडी लावली तर ती खात्रीने "No Parking" विभागातच लावली जाते. ५-१० मिनिटांमध्ये वाहतूक पोलिसांचा ट्रक येवून तुमची गाडी घेवून फरासखाना पोलीस स्टेशनात घेवून जाईल. झाले तुमचे काम !

आणि ज्ञानप्रबोधिनी प्रशालेच्या परिसरातच बॉम्ब फोडायचा असेल तर ?
जरा विचार करून, बरोबर पार्किंग विभागातच गाडी पार्क करा.



६) कधी कधी मला वाटते कि आपल्या देशाचे "सत्यमेव जयते" हे ब्रीदवाक्य बदलून "All iz well" ठेवावे कि काय ? एवढ्या depressing घटना घडत आहेत आजूबाजूला, अश्या खोट्या आशेची तरी गरज आहे आपल्याला.

७) माझ्या सेलफोनचा display बंद पडल्यापासून आंधळा माणूस जसा मोबाईल वापरेल तसा मी वापरतोय. कोणाचा call आल्यावर आवाज ओळखला नाही तर उगीच फोन बिघडल्याची टेप वाजवावी लागते. जर येणाऱ्या call ला शझाम software वापरून फक्त "hello" शब्द ऐकून call कोणाचा आहे ते कळले असते तर किती बरे झाले असते !
त्याच्या पुढे जाऊन, भेटणाऱ्या लोकांवर त्याचा उपयोग करून "ओळखलस का ? मागच्या वेळी भेटलो होतो तेंव्हा एवढासा होतास !" असे विचारून बुचकळ्यात टाकणाऱ्या लोकांना याचा उपयोग करून ओळखता आले तर किती बरे होईल !