0

स्वच्छतेच्या बैलाला...

Online मराठी दिवाळी अंक चाळत असताना "मायबॊली" दिवाळी अंकात "स्वच्छतेच्या बैलाला" हा सुंदर लेख वाचनात आला.
लेखाची लिंक खालील प्रमाणे :

स्वच्छतेच्या बैलाला

काही वाचनीय online मराठी अंक खालीलप्रमाणे :
मायबोली
उप्रकम
मनोगत
रेषेवरची अक्षरे
सुरेश भट
3

First they came for...

First they came for the Sikhs, and I didn't speak up,
because I wasn't a Sikh.
Then they came for the Muslims, and I didn't speak up,
because I wasn't a Muslim.
Then they came for the Christians, and I didn't speak up,
because I wasn't a Christian.
Then they came for the Communists, and I didn't speak up,
because I wasn't a Communist.
Then they came for the Liberal Hindus, and I didn't speak up,
for I was a conservative Hindu.
Then they came for the secularists,and I didn't speak up,
for I wasn't a secularist.
Then they came for the humanists,and I didn't speak up,
for I wasn't a humanist.
Then they came for me, and by that time there was no one left
to speak up for me.

-Anonymous

I found this poem too significant in our situation where we are facing so many problems like terrorism, naxalism, fundamentalism..
6

Caption this

8

एक अविस्मरणीय प्रवास

"मी श्रीवर्धनला चाललोय ३ च्या गाडीने. काही न्यायचे आहे का ?", वैभव मला फ़ोनवर दुपारी १ वाजता विचारत होता. मला त्याच्यासोबत सुमारे ४ वर्षापूर्वी केलेला प्रवास आठवू लागला.

"मी श्रीवर्धनला चाललोय ३ च्या गाडीने. काही न्यायचे आहे का ?", १२ वीच्या सुट्टीमध्ये वैभव मला याच वेळेस विचारत होता. " मलाच ने. तसेही मी इथे काही दिवे लावत नाहीये. त्यापेक्षा तिकडे भारनियमनात काहीतरी दिवे लावतो. स्वारगेटला भेटू. जागा पकडून ठेव." असे म्हणून मी फ़ोन ठेवला आणि राज सायबर कॅफ़े मध्ये गेलो. घरी इंटरनॆट येईपर्यंत ही माझी नेहमीची सवय होती. दुपारी १२ वाजता जायचे ठरायचे मग लगेच जावून रिझर्वेशन करुन यायचे. मग १.३० ला जेवून राज मध्ये जायचे. तिकडून २.३०-३५ ला आल्यावर ५ मिनिटांमध्ये बॅग भरुन २.४५ ला स्वारगेटकडे कूच करायचे. पण आज रिझर्वेशन केले नसल्यामुळे २.३० लाच आवरुन घरुन निघालो.

स्वारगेटला जावून बघतो तर जवळपास अर्धे श्रीवर्धन गाडीमध्ये होते. वैभव आलाच होता. जागा न पकडल्याबद्दल त्याला प्रेमाचे ४ शब्द सुनावून झाले. मी गाडीत जावून श्वास घेता येतोय की नाही ते बघितले. श्वास घेण्यास त्रास नव्हता पण किती वेळ अशा गर्दीमध्ये उभे रहावे लागेल हे माहीत नव्हते. वैभवनी असा उभा राहून ४ तास प्रवास केल्यामुळे तो परत तसा येणार नव्हता. "४ ला महाड गाडी आहे. तिने माणगावला जाऊ. तिथून मग बघू " वैभवने सुचवले. आम्ही दूर उभ्या असलेल्या महाड गाडी मध्ये जावून बसलो. गाडी सुटायला वेळ असल्यामुळे ती अजून फ़लाटावर लागली नव्हती. "बस स्टॅडवर १ तास " असा मी फ़क्त निबंध वाचला होता. पण प्रत्यक्ष अनुभव घेवून तो प्रकार किती भयंकर आहे हे कळाले. वेळ जाता जात नव्हता. त्याकाळी मोबाईलाचे एवढे प्रस्थ नव्हते त्यामुळॆ त्याचाही प्रश्न नव्हता. शेवटी ४ वाजले. तरी गाडी हलत नव्हती. म्हणून बाहेर जावून बघून आलो तर फ़लाटवर दुसरीच महाड गाडी लागली होती. आणि तीसुद्धा भरत आली होती. मग काय विचारता ? कशीतरी धावत पळत जावून जागा पकडली आणि एकदाची गाडी सुटली.

पौडच्यापुढे गाडी आल्यावर समजले की तीत काहीतरी बिघाड आहे. मग ती सावकाश नेण्याचे ठरले. एवढ्यात वैभवला गाडीमध्ये एक जुने शिक्षक भेटले. ते त्याला ३ महिनेच शिकवायला होते. पण त्यावर ते दोघे गप्पा मारू लागले. ते आता जसवलीस (जसवली हे म्हसळा आणि श्रीवर्धनच्या मध्ये श्रीवर्धनपासून अंदाजे ३ किलोमीटर अंतर असलेले छोटेसे गाव आहे.) नोकरीला होते. उन्हाळ्याची सुट्टी संपवून ते आता परत जसवलीला निघाले होते. त्यांच्या गप्पा ऎकत ऎकत(?) माणगाव आले तेंव्हा ९ वाजले होते.

घरी फ़ॊन करुन मी झालेल्या प्रकाराची कल्पना दिली आणि उशिरा घरी येईन असे सांगितले. नशीबाने आम्हाला लगेच मुंबई- शेखाडी - श्रीवर्धन गाडी मिळली. ती म्हसळा- दिघी- शेखाडी या मार्गे श्रीवर्धनला रात्री १.३० च्या सुमारास पोहोचणार होती. २ तासांचा जास्त हेलपाटा पडणार होता आणि वैभवच्या सरांनासुद्धा ती उपयॊगी नव्हती कारण त्यांना श्रीवर्धनहून लगेच रिक्शा मिळाली नसती. तेंव्हा कंडक्टरने आम्हाला सांगितले की म्ह्सळ्य़ाहून १२.३० ला मिरज गाडी आहे. ती १.३० पर्यंत श्रीवर्धनला पोहोचेल. म्हणजे हिशॊब तोच होता पण सरांची सोय होणार होती. मग आम्हीपण म्ह्सळ्य़ाला उतरायचे ठरवले. गाडीमध्ये बसण्यापेक्षा तिकडे काहीतरी खावू असा विचार आम्ही केला.

तिकडे उतरल्यावर मग मात्र सरांनी मत बदलले. त्यांना त्यांच्य़ा खोलीची अवस्था माहीत नव्हती म्हणून त्यांनी तिथेच लॉजवर राहण्य़ाचे ठरवले. आणि ते निघूनही गेले. मी वैभवला परत ४ शब्द ऐकवले. भूक तर लागलीच होती. "ड्रॅगन चायनीज" नावाचे एकमेव उघडे दुकान बंद होण्याच्य़ा मार्गावर होते. तिथे जे थोडेफ़ार शिल्लक होते त्यातून काहीतरी बनवण्यास सांगितले. तयार झालेल्या पदर्थाचे नाव शेझवान राइस आहे हे दुकानदाराने सांगितल्यामुळे आम्हाला कळाले. तोपर्यंत आम्ही दोघे नुसते अंदाज करत होतो.

खावून झाल्यावर आम्ही बस स्टॉपवर येवून थांबलॊ. स्टॉपवर अजून २-३ स्थानिक तरूण गप्पा मारत होते. त्यांच्यात सामील झालॊ. तेवढ्यात तिथे एक सुस्वरुप तरुणी येवून थांबली. आणि १५-२० मिनिटांनी पोलिसांची गाडी तिथे आली आणि त्या मुलीला घेवून गेली. त्यानंतर तिथल्या मुलांनी ती मुलगी "तसली" असल्याचे सांगितले. आणि आणि गप्पा तसल्य़ा मुलींकडे वळू लागल्या. तेवढ्यात पोलीस त्या मुलीची विसरलेली बॅग नेण्यासाठी परत आले. ती घेतल्य़ावर आम्ही नवीन असल्य़ामुळे आम्हाला १-२ प्रश्न विचारले पण तिथल्या पोरांमुळे आमची लगेच सुटका झाली. [:P] थोड्या वेळाने पाऊस सुरु झाला आणि दिवेही गेले. मग अंधारातच गप्पा रंगल्या.


१ वाजल्यावर शेवटी मिरज गाडी आली. त्यात चालक - वाहकाशिवाय कोणीच नव्हते. गाडीत बसल्य़ावर मी भुतांच्या गोष्टी आठवू लागलो. गाडी शेवटी श्रीवर्धनच्या बाहेरील पेट्रोल पंपाजवळ आली. बघतो तर काय ? फ़णसाचे एक भले मोठे झाड रस्त्यावर पडले होते आणि ५ S.T. च्या गाड्या तिथे उभ्या होत्या. गाडी पुढे जाणे शक्य नव्हते. गमंत म्हणजे ज्या गाडीने आम्ही गेलो नाही तॊ शेखाडी मार्ग चालू होता. वाहकाने गाडी बाजूला लावली आणि आम्हांला जायला सांगितले. ते दोघे तिथेच झोपणार होते. १.४५ च्या सुमारास मग आम्ही घराकडे चालू लागलॊ. साधारण २ किलोमीटरचा रस्ता होता. वैभव आता वैतागला होता. वाटेवर एक रिक्शा दिसली. ती दुसरीकडे चालली होती. पण रिक्शाचालकाने आम्हांला घराच्य़ा जवळपास पोहोचवण्याचे कबूल केले. वैभवला त्याने घरी सोडले परंतु मला मला घरापासून जरा लांब सोडून तो निघून गेला. रस्त्यावर उतरलॊ आणि ५- ६ कुत्री अंगावर भुंकू लागली. तेवढ्यात पाऊस सुरू झाला. कुत्री पांगली. लगेचच दिवेही गेले. (मला असा संशय आहे की MSEB च्या सर्व कार्यालय़ात १ कर्मचारी २४ तास फ़क्त यासाठीच बसलेला असतो. जरा पावसाला सुरुवात झाली की तो लगेच दिवे घालवतो.) तसाच भिजत घरी आलो. पंखा नसताना डासांच्या सहवासात कधी झोप लागली हे कळाले नाही. जास्तीत जास्त ५.३० तासांच्या प्रवासाला तब्बल १२ तास लागलॆ होते. पण सर्वात आनंदाची गोष्ट म्हणजे मी माझ्या घरी होतो. "याचसाठी केला होता अट्टाहास" अशी माझी स्थिती झाली होती.

एवढे सगळे रामायण मला १ सेकंदामध्ये आठवले. मी उत्तरलो " मलाच ने. स्वारगेटला भेटू "
3

आप का सुरूर : एक अनुभव

स्थळ : कोणत्यातरी कंपनीमधील मुलाखत
प्रश्नकर्ता : तुमचे गुण सांगा.
मी : मी सहनशील आहे... ई. ई (स्वत:चीच स्तुती काय करायची ? :P)



आजच ती सहनशीलता पडताळून पाहण्याचा योग आला. सकळी ९ ते २ वाजेपर्यंत वाट बघितल्यावर ३ मिनिटांत oral पार पडली आणि १ तास थांबल्यावर project report चे काम फ़त्ते झाले. ही तर माझ्या मते ती फ़क्त एक झलक होती.


घरी आल्यावर हिमेश रेशमियाचा आप का सुरूर हा चित्रपट बघितला. मी सुरुवातीलाच स्पष्ट करतो की मी हिमेशचा कोणत्याही बाबतीत चाहता नाही. मी त्याचे १ गाणेही पुर्ण बघितलेले नाही. इथे तर २ तासांचा पूर्ण चित्रपट होता ! आणि मी तो अथपासून इतीपर्यंत न थांबता एकट्याने बघितला. एकट्याने बघणे हॆ महत्वाचे आहे. कारण जेंव्हा मी दुसर्यांसोबत हिंदी चित्रपट बघतो तेंव्हा चित्रपटातील प्रत्येक वाक्यानंतर माझ्या मौलिक शेरेबाजीने दुसर्यांना हैराण करतो.(जिद्न्यासूंनी अधिक माहितीसाठी कमलेशकडे चौकशी करावी !) आता तर मी एकटाच होतो. चित्रपट संपल्यावर मलाच माझ्यातील शक्तीचा पडताळा झाला. माझी जीवनलालसा किती तीव्र आहे, माझी सहनशक्ती किती दांडगी आहे याचा मलाच साक्षात्कार झाला. आणि आता मी जेंव्हा मी हा post लिहीत आहे तेंव्हा तर मी स्वत:ला धन्यच समजतोय !


आता ज्यांना या चित्रपटाच्या परिक्षणात रस आहे त्यांच्यासाठी थोडेसे. हिमेशचा चित्रपट असल्यामुळे अपेक्षेप्रमाणेच तो अतिशय भंगार आहे. नायिकेचा चेहरा (अभिनय नव्हे) हीच काय ती बघण्यासारखी गोष्ट आहे. बाकी सर्व बाबतींत बोंबाबोंब आहे. एखादी चिल्लर मारामारीपण नाही. मला वाटले की एखादीतरी मारामारी असेल ज्यात हिमेश आपल्या दर्जेदार आवाजात " कुत्ते कमिने, मै तेरा खून पी जाऊंगा " असले काहीतरी संवाद फ़ेकेल, पण हिमेश कडून अपेक्षा तरी कशा ठेवाव्या ? चित्रपटाच्या नावातील सुरूर या शब्दाचा अर्थ मी अजुनही शोधत आहे ! :P

आता मी करण जोहरच्या K series मधील चित्रपट पाहण्याची हिम्मत गोळा करत आहे.
0

शिल्पकार

जय पराजय तर नशीबाचाच भाग आहे
परंतु प्रयत्न करणे मात्र तुझ्याच हातात आहे

ऊठ ! हो तयार ! दाखव साय्रा जगाला -
ढगाळलेल्या आकाशातसुद्धा सुर्य मावळलेला नसतो ,
तो अविरतपणे तळपतच असतो, परंतु
जगाला तो सुर्याचा पराभवच वाटतो

प्रयत्न करणाय्रा सगळ्यांनाच यश मिळत नाही
परंतु तुझ्यासारख्यांना ते मिळूनही
त्याचे श्रेय मिळत नाही

काय चांगले ! काय वाईट ! हे केवळ नजरेवर अवलंबून ,
कनिष्टांकडे बघितलेस तर तू श्रेष्ठ होशील ,
श्रेष्ठांकडे पाहिलेस तर स्वताला कनिष्ठ समजशील
म्हनूनच कोनशीही तुलना करू नकोस
दुसय्रांनी केलेल्या तुलनेकडे लक्षही देवू नकोस
कारण हिरा जरी मातीत पडला तरी -
तो हिराच राहतो, त्याचे ढेकूळ बनत नाही

या समाजाच्या चौकटीत राहीलास तर -
तू स्वतंत्र अवस्थेत बांधला जाशील ,
’हे कर, ते करु नको’ अशा लोकांकडून -
जे स्वत:चे निर्णयही घेवू शकत नाहीत

म्हणूनच चाकोरीबाहेर पड
काहीतरी भव्यदिव्य करुन दाखव
कारण प्रत्येकालाच शिवाजी हवा असतो
पण दुसय्राच्या घरात जन्मलेला

पेटू दे तुझ्यातला अग्नी,
दिपवून टाक साय्रा जगाला
निष्प्रभ कर त्या परशुरामाला
ज्याने एकवीस वेळा जिंकले या विश्वाला

तु गायींच्या कळपात आलेला वनराज आहेस,
पण स्व:ताला गाय समजून बसला आहेस
म्हनूनच हा सर्व खटाटोप
कारण -
जय पराजय तर नशीबाचाच भाग आहे
परंतु प्रयत्न करणे मात्र तुझ्याच हातात आहे

This is my first post in marathi. So errors may present. Though I support Mozilla Firefox, my experience is that IE is better for marathi (at least today!).
0

Can I get one more ?

बायकॊ आिण नॊकरी - नेहमी दुसर्याची चांगली वाटते !!

I am currently experiencing the above fact. Of course, not the first part :D . In second part also, with some minor differences. I am not fascinated by others' jobs. But I am confused with my own jobs only ! The main problem is I am fascinated by all my job areas only. I mean I like OS, networking, web technologies, security & almost all fields of computers (Of course SE & OOMD are exceptions :P . But almost everybody hates them). Thats why I am currently little confused in deciding my priorities. I think many of my friends are also facing the similar problem.

So now my condition is like a child who has different types of chocolates in his hand & still looking for more with only one expression in eyes :

Can I get one more ?
4

I dream of dumb charades..

Date : 14 April, 2008
Place : ketaki's home
Occasion : Lunch party by Ketaki

Yesterday was one of the great days in my life. We had a party celebrating ketaki's placement in Microsoft.

After lunch we started for dumb charades. It was my first time to play ! I still remember how I acted first time ! But then I improvement myself. :P . We were playing almost for 5 hours with some members going (salil who went to tekadi without telling us, vedang for his so called submissions ) & some new members joining (ketaki's brother & his friend).In that time, we must have acted for more than 100 movies. We saw all transitions from supreme guessing (The Shawshank Redemption, 36 china town, Bend it like beckham, khajuraho :P etc) to some supreme acting (momento, original sin etc). We also saw chirayu's acting to tell gals to shut their eyes because he wanted to do some specail acting about some English movie name. They were so many such hilarious incidents which I can't all remember now at a time.

After that we went to garden where we saw kites of imaginations of harshad & kapil explaing K partner and all stuff. It was pure joy.

As every good thing has an ending, our party ended in evening & I came home. In dreams I saw the same members playing dumb charades with some new, different words. I don't know how much time it continued in my dreams. But when I wake up, I all was over.

I conclude with a saying Nachiket told me : I am not sad because its over. I am happy because it happened.

Waiting for more such incidents...
0

Save tigers..


Save tigers ! There is still time !
Otherwise next generations to come will see this wonderful creation of god only in pictures .
0

Guess what ?

Some days ago, I was going to VIT with Praj for project competition on Praj's bike. While going, our bike slipped on the road due to road level difference. Fortunately, We didn't hurt too much. Nothing happens to me. Praj had some scratches but not serious.

According to Praj, when we were falling, I said something to Praj. I don't remember in now. May be I will repeat same words with similar accident. but Praj won't be ready for this. :P

So, can anybody guess what I said that time ?
1

Incredible RajniKant..

Some days ago, Prajwalit posted facts about Chuck Norris & Vedang posted facts about Linus Torvalds . After all, they all are foreigners, I was in search of a true Indian hero. And I got Rajniknat.

Here are some unbeatable facts about the true hero Rajnikant :

1) Outer space exists because its afraid to be on same planet with Rajnikant

2) Rajnikant has counted to infinity - twice.

3) Rajnikant is so fast, he can run around the world & punch himself in the back of head.

4)Rajnikant does not wear a watch. He decides the TIME.

5) Rajnikant gave Mona Lisa that smile.

6) Rajnikant can slam a revolving door.

7) Rajnikant home has no doors. Only walls that he walks through.

8) Rajnikant grinds his coffee with his teeth & boils the water with his own rage.

9) If you Google search "Rajnikant got kicked", you will get zero results. And your internet will be collapsed.

10) It takes Rajnikant 20 minutes to watch 60 minutes.

11) The Bermuda triangle used to be the Bermuda square, until Rajnikant kicked one of the triangles off.

12) There are no weapons of mass destruction in Iraq. Rajnikant lives in Chennai.

13) Rajnikant once ate the entire bottle of sleeping pills. It made him blink.

14) The only things that run faster & longer than Rajnikant are his films.

15) Rajnikant's every step creates a mini whirlwind. Hurricane Katrina was the result of a morning jog.

16) When Rajnikant does a push up, He isn't lifting himself up, he's pushing Earth down.

17) Rajnikant can do wheelie on a unicycle.

18) Titanic is now to be remaked in Tamil with Rajnikant & Ash. But climax is changed as Rajnikant swims across the whole sea with Titanic in one hand & Ash in other.

19) Where there is a will, there is a way. Where there is Rajnikant, there is no other way.

20) Rajnikant broke his own record of being underwater for 20 days by 5 days. This time he came out of water because of request of president of USA to save Earth from some alien attacks which were kept secret from ordinary people.
3

New year, new experiences...

One more year passed! Earth completed one more rotation around Sun! One more birthday passed with confusion whether to celebrate birthday because one more year passed or not to celebrate because one year is now reduced from life !

Let it be ! In this post I am not talking about last year's experiences or not trying to focus some unknown side of my life. I just want to put 2 experiences that I came across within the first week of new year !

1) Radio Speaker :
I am using normal Mercury speakers which are five years old now. Two months ago, I started to use new speakers having bass & all other facilities which I borrowed my friend because his computer wad down. I kept my speakers in cupboard. Three days ago, he took back his speakers & I started using my pair again. When I connected it, I was astonished. I can hear radio from one main speaker now. Of course its voice is low, but person sitting in chair next to computer can listen to it. When I start playing songs on computer, I listen song from one speaker with big voice & radio from other in low voice.

I don't know yet how to control it. I mean, I can only listen AM band on it with Pune . But soon, I will try to find how to play FM & other bands :P

2) Stopped call timer in mobile :
I use Motorola W220 cell phone. It works fine. But from 2 days ago, its call timer is stopped.Everything except that is OK. Now whenever I call someone or I receive any call, timing of call is always 0.00 minutes. But call charges are calculated perfectly :P . Of course its not highly important issue to pay attention, but stopped time counter ?? I have seen stopped speedometer of bikes. Its always possible. But this is unique I have ever seen !

I don't know yet how its happening. May be my wise friends can guide me. I am thinking to inform AAJ TAK about this issues. Who knows, I can be next breaking news :P :D